BŁĄD MEDYCZNY I PRZYCZYNA ZGONU W PSYCHIATRII

Popełnianie błędów jest wpisane w ludzką naturę, zatem jest również nieuniknione
w medycynie, zgodnie z łacińską sentencją errare humanum
est (mylić się jest rzeczą ludzką). Błędy popełniają przedstawiciele każdej
profesji medycznej, nie tylko lekarze, dlatego współcześnie preferuje się
używanie terminu "błąd medyczny" (ang. medical error) zamiast dawniej
stosowanego i wciąż popularnego w kręgach prawniczych zwrotu "błąd
w sztuce lekarskiej". Zresztą medycyna od dawna przestała być traktowana
tylko jako sztuka, a coraz częściej jest postrzegana jako rzemiosło
oparte na gruncie nauki. Już w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia
1953 r. w sprawie II K 811/53 stwierdzono, iż medycyna, będąca nauką ścisłą,
zasadniczo nie różni się od innych dziedzin naukowych badających rzeczywistość
materialną i w związku z tym nie można jej ujmować jako sztuki,
a lekarza jako artysty. Skądinąd leczenie jako rzemiosło może być zarówno
powtarzaniem wypróbowanych wcześniej metod, jak i tworzeniem nowych,
stąd leczenie, jak każde rzemiosło w rękach kreatywnych, może sięgać rangi
sztuki leczenia. W innym przypadku w medycynie nie byłoby postępu
metod leczenia.
W ostatnich latach można zauważyć wzrost liczby roszczeń ze strony
pacjentów i ich rodzin oraz częstości doniesień medialnych, zarówno telewizyjnych,
prasowych, jak i internetowych, sugerujących nieprawidłowe
postępowanie personelu medycznego, które miało się przyczynić do pogorszenia
stanu zdrowia, a nawet śmierci chorego.