ETHANDUN (EDINGTON) 12 V 878. ALFRED WIELKI I...

Spis treści:

Wstęp. Nadpływają smoki z Północy

I. Czasy pierwszych rabunków, mordów i gwałtów ludzi Północy

II. Wyspy Brytyjskie w VIII-IX wieku

III. Taktyka walki mieszkańców Wysp Brytyjskich (449-878)

IV. Nadchodzą poganie

V. Kampania Alfreda, króla Wessexu

VI. Bitwa, która rozstrzygnęła o przyszłości Wessexu i losie pogan

Zakończenie

Aneksy

Bibliografia

Spis map

O książce:

Bitwa pod Ethandun (Edington) niewątpliwie była kluczowym momentem w heroicznych wysiłkach Alfreda, aby odeprzeć najazdy wikingów i utrzymać niezależność Królestwa Wessexu. Wynik bitwy był znaczący dla późniejszych negocjacji i traktatu między królem Alfredem a pokonanym w bitwie wodzem wikingów Guthrumem. Otoczeni na wzgórzu wikingowie po dwóch tygodniach, nie mając nadziei na żadną odsiecz, musieli prosić o pokój z powodu głodu, zimna, strachu i rozpaczy. Pokonani dali też tylu zakładników, ilu zażądał król, a sami nie dostali żadnego w zamian. Jeszcze tego samego roku 878 obaj królowie wynegocjowali tzw. traktat z Wedmore []

Kolejny traktat z 880 roku ustanowił Danelaw, region, w którym duńskie prawo i zwyczaje miały być przestrzegane. Umowa określiła też granicę między terytoriami anglosaskimi i kontrolowanymi przez Duńczyków (wikingów). Guthrum nawrócił się na chrześcijaństwo już w 878 roku, a jego ojcem chrzestnym był Alfred Wielki. Nawrócenie to miało znaczenie symboliczne i odegrać miało dużą rolę w późniejszym współistnieniu Anglosasów i Duńczyków w Anglii. Na mocy układu z 880 roku oprócz Wessexu anglosaska część Anglii objęła też zachodnią Mercję pod zarządem ealdormana Aethelreda (Ceolwulf bowiem niedawno zmarł). Linia podziału biegła mniej więcej wzdłuż dawnej rzymskiej drogi Watling Street, z Londynem przynależnym do Wessexu...